Kapitał musi dla siebie zawłaszczać naszą przestrzeń. Jest to praktycznie jego obowiązek. Nie może on pozostawić miejsca dla kreatywności, naszej zdolności, aby zrobić coś samemu, naszego pożądania czegoś nowego.
Alfredo Bonanno

Jesteś na archiwalnej wersji strony internetowej - przejdź na aktualną wersję rozbrat.org

Politycy pozostają głusi i ślepi na problemy lokatorskie. Oświadczenie WSL

Wielkopolskie Stowarzyszenie Lokatorów

eksmisje stopW dniu 11 lutego ma się odbyć debata dotycząca spraw lokatorskich z udziałem kandydatki na prezydentkę Anny Grodzkiej oraz przedstawicieli Platformy Obywatelskiej i Prawa do Miasta. Do udziału w dyskusji została także zaproszona przedstawicielka Wielkopolskiego Stowarzyszenia Lokatorów (WSL). Uważamy jednak udział WSL w debacie za niemożliwy z kilku powodów.

Problemy lokatorów znajdują się w centrum uwagi ruchów społecznych od kilkunastu lat. Przez większość tego okresu, politycy różnych opcji ignorowali problemy mieszkaniowe, masowe eksmisje i zadłużenie czynszowe. Zgodnie z ogólnodostępnymi statystykami, od połowy lat 90. ofiarami de facto przymusowych wysiedleń padło w Polsce ok. 1,5 mln osób, a ok. 150 tys. zostało po prostu eksmitowanych, często na bruk. W rzeczywistości skala zjawiska nielegalnych wysiedleń jest o wiele większa. Politycy często uzasadniają niesprawiedliwe prawo demagogicznymi argumentami o „trudnych lokatorach”, „melinach” i związanych z tym zagrożeniach bezpieczeństwa „zwykłych obywateli”. W Poznaniu można szacować problem tzw. trudnych lokatorów w promilach ogółu mieszkańców (to ok. kilkadziesiąt osób). To problem marginalny. Co roku konsekwentnie rośnie liczba osób eksmitowanych - z poznańskich prywatnych i komunalnych zasobów lokalowych, w tym także dzieci, kobiety w ciąży, osoby chore i seniorów.

Obrona praw lokatorskich wymaga zaangażowania na co dzień i bezpośredniego kontaktu z ofiarami wysiedleń. Wywoływanie tego problemu jako elementu gry wyborczej, w przeddzień wyborów na urząd prezydenta i do parlamentu budzi nasz kategoryczny sprzeciw. Nie widzimy ze strony poszczególnych ugrupowań politycznych czy polityków determinacji w przeciwdziałaniu eksmisjom. Dyskusja, która ma się odbyć 11 lutego, to kolejne pozorowanie działań i zaangażowania w mieście, w którym systemowo odmawia się pokrzywdzonym lokatorom pomocy. Nie godzimy się brać udziału w debacie z przedstawicielami dwóch ugrupowań, które odrzuciły trzy tygodnie temu jeden z najważniejszych postulatów poznańskiego ruchu lokatorskiego – powołania miejskiego Biura Interwencji Lokatorskiej. Uważamy, że było to spowodowane klasowymi uprzedzeniami i obroną interesów właścicieli nieruchomości. Jak i chęcią poruszania się tzw. „ruchów miejskich” w bezkrytycznych i bezpiecznych ramach. Temat wysiedleń powinien być w centrum debaty „miejskiej", a co najmniej nie powinien być w niej pomijany. W innym przypadku tzw. nowe ruchy miejskie i hasło „prawo do miasta" staną się tylko pustymi sloganami, użytecznymi w budowaniu tożsamości przede wszystkim przedstawicieli tzw. klasy kreatywnej i programów wyborczych rządzących.

Politycy pozostają głusi i ślepi na problemy lokatorskie i wydaje się, że żadna debata już tego nie zmieni

Nie masz uprawnień, aby dodawać komentarze. Musisz się zarejestrować

Translate page

Belarusian Bulgarian Chinese (Simplified) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hungarian Icelandic Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Norwegian Portuguese Romanian Russian Serbian Spanish Swedish Ukrainian