Kapitał musi dla siebie zawłaszczać naszą przestrzeń. Jest to praktycznie jego obowiązek. Nie może on pozostawić miejsca dla kreatywności, naszej zdolności, aby zrobić coś samemu, naszego pożądania czegoś nowego.
Alfredo Bonanno

Jesteś na archiwalnej wersji strony internetowej - przejdź na aktualną wersję rozbrat.org

Let`s Talk About Syria - relacja

rozbrat.org

syria-maleSkomplikowana sytuacja społeczno – polityczna w Syrii nie była dotąd zbyt wnikliwie analizowana przez środowisko anarchistyczne, odnoszące się raczej z rezerwą do sił biorących udział w toczącym się tam konflikcie (choć działają tam też anarchiści, np. Omar Awiz - https://tahriricn.wordpress.com/2013/08/23/syria-the-life-and-work-of-anarchist-omar-aziz-and-his-impact-on-self-organization-in-the-syrian-revolution/).
Jako klubo/księgarnia Zemsta postanowiliśmy przełamać ten impas, korzystając z obecności w Polsce Eweliny  Rabizo – absolwentki Stosunków Międzynarodowych, obecnie wolontariuszki i aktywistki, jeżdżącej w rejony ogarnięte konfliktami zbrojnymi, by rozmawiać i pomagać ludziom tam mieszkającym. Spotkanie „Let`s Talk About Syria” inicjuje cykl wykładów i prezentacji na temat sytuacji w krajach, w których wybuchła Arabska Wiosna.

Jak przystało na pierwszy wykład, był on rodzajem wprowadzenia do tematu. Ewelina Rabizo nie ukrywała od początku, że nie jest ekspertem, a wiedzę na temat wydarzeń w Syrii ma niepełną – co nie dziwi, zważywszy na ich złożoność. Pojechała na granicę turecko – syryjską, by porozmawiać z ludźmi o konflikcie, który sama widzi bardziej jako rewolucję niż wojnę domową. Jednak to nie relacje mieszkańców stały się osią prezentacji, ale raczej sama sytuacji społeczno – polityczna w tym kraju, odbiór w świecie (jak wiemy polscy nacjonaliści  otwarcie sympatyzując ze stroną rządową, „zasłynęli” też udziałem w torturach na syryjskich więźniach - czytaj tutaj), wreszcie – problem islamofobii.

Syryjska rewolucja pochłonęła już ponad 100.000 ofiar, a mimo to stawiający opór władzy ludzie codziennie wychodzą na ulice. Jak to możliwe w tak podzielonym etnicznie, kulturowo, religijnie kraju, jakim jest Syria?

Zdaniem naszej prelegentki kluczem do zrozumienia sytuacji w Syrii jest przypomnienie kontekstu wybuchu rewolucji, powstania czy – jak chcą niektórzy – wojny domowej. Cofnęliśmy się zatem do 2000 roku, kiedy to władzę w Syrii obejmuje  B. Al – Assad – jego rodzina rządzi krajem od 1988 roku. Z nową władzą wchodzi do Syrii internet, wsparcie dostaje branża turystyczna oraz biznesmeni. Szybko okazuje się, że „nowoczesność” niewiele ma wspólnego z demokratycznymi ideałami, tak oczekiwanymi przez Zachód (np. Francuzi zdecydowanie faworyzowali alawitów – odłam islamu, do którego należy też obecny prezydent Syrii). Pod groźbą tortur i śmierci biedni Syryjczycy zmuszeni zostali do pracy na rzecz rządu, a opozycję zdelegalizowano.

Za punkt zapalny wybuchu rewolucji w Syrii uznaje się to, co wydarzyło się w Deraa w lutym 2011. Kilkoro uczniów, za pisanie na murach rzekomo antyrządowych haseł, trafiło do więzienia. Tam poddano ich bardzo brutalnym torturom, podobnie jak ich rodziny, które ośmieliły się zaprotestować przeciwko takiemu traktowaniu obywateli przez władze. To wydarzenie przelało czarę goryczy, jednak to nie jedyny czynnik. Brak wolności politycznej powiązany z bardzo rozwiniętym nepotyzmem oraz olbrzymim rozwarstwieniem majątkowym, a także uderzającą przede wszystkim w biednych susza to szersze tło rewolucyjnych wystąpień w Syrii. Popularna jest też teoria spiskowa, wedle której obecny „kryzys” w Syrii wywołały Stany Zjednoczone na korzyść Izraela. Taka optyka bliska jest np. rodzimym narodowcom, widzącym w konflikcie syryjskim opór przeciw globalizacji i syjonizmowi (nie dziwne zatem, że sympatyzują z obozem władzy, rzekomo zwalczającej te dwa zjawiska).

Osobnym problemem jest opozycja, podzielona i wzbudzająca liczne kontrowersje. Prelegentka przedstawiła kilka głównych sił walczących z władzą, przyznając, że nie ma wiedzy na temat wszystkich stron konfliktu i ich relacji między sobą. Przedstawiono pokrótce takie nurty opozycyjne jak Doha (Koalicja Narodowa, współpracująca z partyzancka Wolną Armia Syryjską) , niehierarchiczne Komitety Lokalne (na terenach zajętych przez opozycję), wspomniana Free Syrian Army (złozona m.in. z dezerterów, cywilów, Islamistów), National Coordination Commitee (koalicja kilkunastu lewicowych partii, optujących głównie za sankcjami ekonomicznymi dla syryjskiego rządu) oraz grupy militarne (Islamiści, Wolna Armia, Syryjska). Osobnym problemem są Kurdowie, których głównym postulatem jest stworzenie niepodległego Kurdystanu, i – będąc w opozycji – nie popierają Free Syrian Army (na co wpływ ma silna islamofobia – prelegentka odniosła się do tego zjawiska poprzez prezentację teledysku ARTYSTÓW PRZECIWKO ISLAMOFOBII, wyśmiewającego ekstremalną jego formę http://www.youtube.com/watch?v=hNuKi2u2jGM).

Po tej prezentacji rozpoczęła się dyskusja nad sytuacją w Syrii. Padały pytania o rolę związków zawodowych w konflikcie, skład klasowy sił zarówno opozycyjnych, jak i rządowych., wreszcie – jak sami ludzie, mieszkańcy Syrii, odnoszą się do konfliktu. Nie na wszystkie pytania padły satysfakcjonujące odpowiedzi, co tylko dowodzi jak wciąż niewiele wiemy o tym konflikcie. Pojawiły się też porównania sytuacji w Syrii do Bośni czy Libanu, a także sugestia likwidacji państwa syryjskiego. Duża część przybyłych do Zemsty osób uważała, że Syria jest tworem sztucznym, kulturowo – religijno – społecznym tyglem, który nie jest w stanie funkcjonować dłużej jako całość. Pytanie „ co dalej”, jakie konsekwencje może mieć rozpad państwa syryjskiego? Nie brak wciąż głosów, że twarda, ale stabilna polityka Al. Asada zapewnia stabilność w regionie, co wspierającej prezydenta klasie biznesowej jest bardzo na rękę. Co zatem dalej z Syrią? Być może odpowiedź przyniosą kolejne spotkania wokół Arabskiej Wiosny, w tym takie z udziałem samych Syryjczyków.

Komentarze

0| 1 | Lump N. Mocskos2013-09-03 22:18
Jeśli wierzyć napisom u dołu, to teledysk jest wymierzony nie tyle w islamofobię, co szerzej w nawoływanie do nienawiści etnicznej i religijnej. Poza tym - świetnie, że takie spotkanie się odbyło.

Nie masz uprawnień, aby dodawać komentarze. Musisz się zarejestrować

Najnowsza publicystyka

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Niewiarygodny triumwirat: Ikonowicz, Zandberg... Witkowski

Polityka :: 28 lutego :: Komentarze (0)

Niewiarygodny triumwirat: Ikonowicz, Zandberg... Witkowski

Dziś poznańska WTK doniosła, że Waldemar Witkowski, polityk Unii Pracy, idzie do wyborów euro-parlamentarnych ramię w ramię z Adrianem Zandbergiem i Piotrem Ikonowiczem. Witkowski – możemy śmiało to napisać – jest jednym z najbardziej skompromitowanych działaczy tzw. lewicy. Przedstawiciel postkomunistycznej nomenklatury w najgorszym wydaniu. WTK wypomniało mu fakt, iż nie...

Więcej...

Dziki – protestować czy nie?

Ekologia :: 12 stycznia :: Komentarze (0)

Dziki – protestować czy nie?

Wróciłem ze studia telewizji WTK. Miałem tam pogadankę z poznańskim rzecznikiem PZŁ i posłem PiS na temat dzików. Była to „Otwarta Antena”, więc również widzowie dzwonili do studia. Jedna z pań powołała się na to, że nawet Komisja Europejska poparła Polskę w odstrzale dzików, więc „o co nam chodzi”. Ja...

Więcej...

Czy masowy odstrzał dzików jest potrzebny?

Ekologia :: 10 stycznia :: Komentarze (0)

Czy masowy odstrzał dzików jest potrzebny?

Mniej więcej od połowy zeszłego roku wiemy, że za rządów PiS nie będzie żadnej „dobrej zmiany dla zwierząt”. Ostatecznie nie wprowadzono oczekiwanych zmian w ustawie o ochronie zwierząt w tak ważnych kwestiach jak np. zakaz uboju rytualnego czy zakaz hodowli zwierząt futerkowych. Projekt nowelizacji ustawy padł pod presją lobby producentów...

Więcej...

Harry Cleaver, „Teoria kryzysu jako teoria walki klas” (PDF)

Walka klas :: 23 października :: Komentarze (0)

Harry Cleaver, „Teoria kryzysu jako teoria walki klas” (PDF)

Fragment wstępu do polskiego wydania książki Harrego Cleavera pt. Teoria kryzysu jako teoria walki klas, która w 2017 r. ukazała się nakładem Wydawnictwa A+. Cała książka w formacie PDF do pobrania tutaj.  

Więcej...

Sędzia w procesie osób oskarżonych po Czarnym Proteście jest uprzedzona do anarchistów?

Kontrola społeczna :: 08 września :: Komentarze (0)

Sędzia w procesie osób oskarżonych po Czarnym Proteście jest uprzedzona do anarchistów?

3 października 2016 roku w Poznaniu, część osób uczestniczących w tzw. czarnym proteście skierowała się, po zakończeniu głównej demonstracji, pod biuro PiS, by wyrazić swój sprzeciw wobec rządowych planów zaostrzenia ustawy antyaborcyjnej. Na miejscu demonstrujący zastali policjantów, w których stronę ktoś z tłumu rzucił kilka świec dymnych. W odpowiedzi funkcjonariusze...

Więcej...

Translate page

Belarusian Bulgarian Chinese (Simplified) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hungarian Icelandic Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Norwegian Portuguese Romanian Russian Serbian Spanish Swedish Ukrainian