Anarchia, tak jak ja ją rozumiem, to skłonność do takiego myślenia i działania, które próbuje rozpoznać struktury władzy i dominacji, domaga się, by wykazały swoją prawomocność, a jeśli nie może tego zrobić, stara się władzę ominąć.
Noam Chomsky

Jesteś na archiwalnej wersji strony internetowej - przejdź na aktualną wersję rozbrat.org

"Wszyscy jesteśmy częścią uniwersytetu jako "szkoły-jako-fabryki" i chcemy mieć wpływ na nasze zakłady pracy, na decyzje, które nas dotyczą"

Rafał Jakubowicz

miniatura-przemowaTreść przemówienia wygłoszonego na wczorajszego Ogólnopolski protest przeciwko ustawie 2.0 / Poznań

Reprezentuję Komisję Międzyzakładową OZZ IP przy Teatrze Ósmego Dnia, która wsparła protesty studentów i pracowników UAM oraz przede wszystkim studentów i pracowników UAP.
Powiem kilka gorzkich słów.Nie będę mówił o uniwersytecie w kategoriach "wspólnoty", bo wiele razy udowodniliśmy, że nie jesteśmy, niestety, wspólnotą.Nie będę odwoływał się do etosu uniwersytetu, bo trudno dziś mi ten etos dostrzec. Będę mówił o uniwersytecie jako zakładzie pracy i o naszych pracowniczych interesach, których musimy obecnie bronić.

Harry Cleaver pisał o "szkole-jako-fabryce", która może być polem walki i oporu. I taki sposób myślenia o uniwersytecie jest mi bliski. W latach 90., w okresie transformacji, świat nauki porzucił świat pracy. Inteligencja akademicka odwróciła się od robotników licząc na odbudowanie przemysłu edukacyjnego. Albo ignorowano świat pracy albo podkreślano, że powinien się pogodzić ze zmianami. Akademicy bronili swobód obywatelskich, ale nie wspierali praw pracowniczych górników z restrukturyzowanych kopalń czy pracowników SSE. Wykładowcy chcieli być postrzegani jako część elit, jako państwowa arystokracja. I z tej pozycji aprobowali terapię szokową - mówiąc, że jest konieczna, że nie ma dla niej żadnej alternatywy. Akademicy usprawiedliwiali rosnące nierówności społeczne - traktując je jako konieczne do poniesienia koszty. Koszty, których sami nie musieli ponosić. Piętnowali protesty robotnicze - jako niezrozumiałe awanturnictwo. Produkowali język, dyskurs, który przyczynił się do stygmatyzowania robotników - jako "roszczeniowców", "sieroty po komunizmie", "homo sovieticusów". Środowisko akademickie propagując idee wolnego rynku liczyło, że samo pozostanie na zawsze wyłączone spod brutalnej logiki kapitału.

Dziś widzimy, że tak się nie stało. Ale ciągle jeszcze nie potrafimy powiązać własnej sytuacji z sytuacją świata pracy oraz prowadzonymi aktualnie walkami klasowymi. Nie potrafimy myśleć o naszej pracy w kategoriach pracy najemnej - dlatego często mówimy o "misji", którą rzekomo wypełniamy, domagając się z tego tytułu szczególnego uprzywilejowania. Dziś jesteśmy dokładnie w tym miejscu, w którym niegdyś byli robotnicy restrukturyzowanych kopalń, hut oraz stoczni.

Ale nie chcemy zostać potraktowani tak, jak pozwalaliśmy traktować pracowników innych sektorów. Nie chcemy, żeby nasze zakłady pracy sprywatyzowano tak jak sprywatyzowano np. rzeszowską Alimę. Dzięki tej reformie, reformie Gowina, wzmagającej kontrolę, paradoksalnie możemy wreszcie porzucić złudzenia, że wiedzę można wytwarzać poza nadzorem kapitału i możemy włączyć się w szersze pole walk klasowych. Bo konsekwencją reformy będą optymalizacja kosztów, restrukturyzacja, reorganizacja, rozszerzenie zarządzania metodami audytu.
Czyli wszystko to co spotkało już pracowników większości innych sektorów, a co określa się mianem prywatyzacji.

W środowisku naukowym w latach 90. zapanowało silne poczucie elitaryzmu połączone niekiedy z rasizmem klasowym. Ów klasizm objawia się zazwyczaj w sytuacjach gdy zmiany dotykają tych pracowników uniwersytetu, których w ogóle nie postrzegamy w kategorii pracowników uniwersytetu - czyli administrację, portierów i sprzątaczki, zatrudnionych na najgorszych warunkach, często przez firmy zewnętrzne. Ich warunki pracy to cena, którą zwykle skłonni byliśmy zapłacić w zamian za nasze - wykładowców względne bezpieczeństwo. W grę wchodzi również panujący na uniwersytecie konformizm i powszechna zgoda na feudalne relacje władzy, co najlepiej widać na przykładzie niemocy jaka opanowała i sparaliżowała niektóre samorządy studenckie, dystansujące się w żenujących oświadczeniach od naszych protestów. Mechanizm robienia akademickich karier powoduje, że większość stara się podporządkować, przystosować i jakoś przetrwać. W tym kontekście ostatnie dni i dzisiejsze wydarzenie są naprawdę wyjątkowe i cieszę się, ze mogę w nich wspólnie z Wami uczestniczyć.

Musimy wreszcie zacząć myśleć kategoriami pracowniczymi. Nie możemy dopuścić do tego, żeby utracić resztki naszej autonomii. A dysponujemy siłą. Bo jak pisała Beverly Silver, pracownicy sektora edukacyjnego odgrywają kluczowa rolę dla akumulacji kapitału w XXI wieku, podobnie jak pracownicy branży włókienniczej w XIX wieku czy pracownicy przemysłu samochodowego w XX wieku. Tym razem jednak nie godzimy się na antagonizujące środowisko podziały na pracowników naukowych, pracowników administracji i obsługi, pracowników etatowych i prekarnych - które rozbijają naszą solidarność.Wszyscy jesteśmy częścią uniwersytetu jako "szkoły-jako-fabryki" i chcemy mieć wpływ na nasze zakłady pracy, na decyzje, które nas dotyczą.
Reforma ma wprowadzić Rady Uczelni. A ja nie chcę, żeby za chwile w takiej radzie uczelnianej zasiadł jakiś biznesmen, np. produkujący meble, albo zaprzyjaźniony z rektorem biskup, i żeby oni wspólnie określali ramy wolności wypowiedzi artystycznej.

Link do Oświadczenia Prezydium Komisji Międzyzakładowej OZZ Inicjatywa Pracownicza przy Teatrze Ósmego Dnia w Poznaniu ws. poparcia dla protestów przeciwko reformie szkolnictwa wyższego

Nie masz uprawnień, aby dodawać komentarze. Musisz się zarejestrować

Najnowsze informacje

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Petycja Popieram Rozbrat. Akcja #rozbratzostaje!

Poznań :: 08 czerwca :: Komentarze (0)

Petycja Popieram Rozbrat. Akcja #rozbratzostaje!

W ramach kampanii obrony Rozbratu zachęcamy do działań w mediach społecznościowych – szczegóły poniżej – powstała również petycja Popieram Rozbrat. Zachęcamy do jej podpisania i udostępniania

Więcej...

„Alarm!” Fałszywe informacje dziennikarzy z TVP

Poznań :: 06 czerwca :: Komentarze (0)

„Alarm!” Fałszywe informacje dziennikarzy z TVP

5 czerwca TVP wyemitowała „reportaż” z serii „Alarm!”. Jak podaje TVP jest to: „Reporterski program telewizyjnej Jedynki, w którym pojawiają się dziennikarskie interwencje, śledztwa, opowieści o realnych problemach Polski i Polaków”. Tym razem Jedynka interweniowała w sprawie działaczy społecznych związanych Rozbratem, którzy od 25 lat walczą z eksmisjami i czyścicielami...

Więcej...

Zielone miasta przyszłości - Dialog Obywatelski - relacja

Poznań :: 23 maja :: Komentarze (0)

Zielone miasta przyszłości - Dialog Obywatelski - relacja

23 maja na wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, na poznańskim Morasku, odbyło się spotkanie “Zielone miasta przyszłości - Dialog Obywatelski” z udziałem prezydenta Poznania Jacka Jaśkowiaka i Komisarz ds. Rynku Wewnętrznego i Usług Komisji Europejskiej Elżbiety Bieńkowskiej.

Więcej...

Rozbrat – byliśmy, jesteśmy, będziemy! Groźba eksmisji Rozbratu po 25 latach istnienia

Poznań :: 15 maja :: Komentarze (0)

Rozbrat – byliśmy, jesteśmy, będziemy!  Groźba eksmisji Rozbratu po 25 latach istnienia

W październiku mija 25 lat funkcjonowania Rozbratu, lecz jego przyszłość znów jest zagrożona. Komornik chce zlicytować działkę, którą zajmujemy. Nie oddamy Rozbratu bez walki!

Więcej...

Poznańscy nauczyciele pod Urzędem Miasta – relacja z manifestacji

Poznań :: 27 kwietnia :: Komentarze (0)

Poznańscy nauczyciele pod Urzędem Miasta – relacja z manifestacji

6 kwietnia 2019 tłum nauczycielek i nauczycieli (ponad 1000 osób) wypełnił dziedziniec przed poznańskim Urzędem Miasta (Plac Kolegiacki). Protestujący domagali się informacji czy dostaną pieniądze za czas akcji strajkowej, zawieszonej dzień wcześniej decyzją szefa Związku Nauczycielstwa Polskiego, Sławomira Broniarza. Taka deklaracja padła ze strony prezydenta Jacka Jaśkowiaka na początku strajku....

Więcej...

Translate page

Belarusian Bulgarian Chinese (Simplified) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hungarian Icelandic Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Norwegian Portuguese Romanian Russian Serbian Spanish Swedish Ukrainian