Sądzę, że niesprawiedliwie ocenia się większość tzw. zwykłych ludzi. Nie widzę niczego co mogłoby wskazywać, że są oni bardziej podatni na wpływ propagandy niż elita intelektualna. Za to mam pewne powody podejrzewać, że może być właśnie odwrotnie.
Noam Chomsky

Jesteś na archiwalnej wersji strony internetowej - przejdź na aktualną wersję rozbrat.org

Celtic Glasgow - kibice i antyfaszyzm

Green Brigade
Green_BrigadeGreen Brigade jest antyfaszystowską i prorepublikańską grupą kibiców Celtic Glasgow, opozycją wobec oficjalnej polityki klubu, której celem jest urynkowienie futbolu. Poniżej publikujemy fragmenty wywiadu z wydawcami TÁL, kibicowskiego zina ultrasów skupionych w Green Brigade. Angielski oryginał pochodzi z pisma Class War, nr. 93 (zima 2007) i jest dostępny na stronie internetowej TUTAJ

Czy możecie przedstawić krótką historię TÁL? Dużo się teraz zmienia na stadionie Celtic Park [Stadion Celtic Glasgow  - przyp. tłum.]?


Powołanie do życia TÁL i Fanów Celtic Przeciwko Faszyzmowi (CFAF) było odpowiedzią na rasistowskie zachowania naszych kibiców pod koniec lat 80. skierowane przeciwko czarnoskóremu graczowi Rangersów, Markowi Waltersowi. Podczas pierwszego meczu, kiedy wystąpił w barwach Rangersów na stadionie Celtic Park, wielu naszych fanów zaczęło udawać małpy i rzucać banany na boisko. Dla bojowych antyfaszystów i republikanów kibicujących naszej drużynie był to jeden z bardziej dobijających momentów. Mimo że do wydania pierwszego numeru zina TÁL musiało minąć jeszcze kilka lat, to właśnie chęć przeciwstawienia się rasizmowi w naszych szeregach nas zmobilizowała. Nasze podejście było proste. Wspieraliśmy walkę irlandzkich republikanów i identyfikowaliśmy się z bojowym nastawieniem wypracowanym przez Akcję Anty-Faszystowską (AFA). Staraliśmy się również realizować pomysł demokratyzowania klubu poprzez doprowadzenie do tego, żeby kibice jako najważniejsza grupa, mieliby nad nim pełną kontrolę. Z antyrasistowskiego punktu widzenia ważne było to, aby podkreślać imigrancką historię klubu. Irlandczycy w Szkocji przekonali się na własnej skórze, czym jest rasizm i dyskryminacja.

Green_Brigade_2



W tej sytuacji byłoby absurdem, gdyby drugie czy trzecie pokolenie imigrantów, nagle zaczęło propagować rasizm. W krótkim czasie sytuacja uległa zmianie. Większość fanów Celtic uświadomiła sobie tę oczywistą hipokryzję i zaczęła identyfikować się z ofiarami rasizmu. To z kolei doprowadziło do sytuacji, w której ci pozwalający sobie na rasistowskie zachowania i przyśpiewki na naszych trybunach byli zagłuszani lub fizycznie doprowadzani do porządku. Obecnie antyfaszyści i antyrasiści są w zdecydowanej większości, a każde otwarcie rasistowskie zachowanie kasowane jest szybko i skutecznie. Najważniejszymi kwestiami z tamtych czasów było upolitycznienie większości fanów i wszelkiego rodzaju fizyczne konfrontacje z rasistami. W rezultacie, bycie rasistą stało się bardzo „anti-Celtic", a nasi fani są dumni z posiadania postępowego podejścia w kwestii polityki i walki. Na tym opiera się nasza reputacja, dzięki niej wypracowaliśmy dobre relacje z fanami zespołów o podobnych zapatrywaniach. By wymienić kilka, są to St. Pauli, Athletic Bilbao, Bordeaux, Juventus, Anderlecht i Manchester United. [...]

Jakie grupy wydają się wam godnymi rekomendacji antyfaszystowskim fanom piłki nożnej?

Naszym kibicom oczywiście polecamy Fanów Celtic Przeciwko Faszyzmowi, grupę, którą sami założyliśmy i która od szesnastu lat pozostaje na czele antyfaszystowskich, antyrasistowskich i antydyskryminacyjnych kampanii Celtic. [...] Mamy też do czynienia  ludźmi z Antify, którzy są solidni w tym, co robią. Wszystko zależy od politycznego klimatu w danym miejscu, siły faszystowskiego zagrożenia i możliwości reakcji antyfaszystów. Do tego należy dopasowywać naszą strategię i taktykę. Walcz, jeżeli możesz wygrać, jeśli nie, to nie walcz! Poczekaj na bardziej sprzyjające warunki. Ta prosta zasada pozwoliła ludziom z AFA osiągnąć wiele w kwestii walki z faszystami. Nie wierzymy w polowania na duchy lub dzikie pościgi za niewidocznymi naziolami, którzy maszerują obstawieni dwukrotnie większą ilością policji. Oni nie organizują praktycznie żadnych publicznych wystąpień, więc ważne jest, by z nimi walczyć tam, gdzie są politycznie aktywni – w robotniczych społecznościach. To znaczy, że jako antyfaszyści musimy uczyć się politycznego dostosowywania do zaistniałej sytuacji.

Przyjaźń między fanami Celtic i St. Pauli jest niesamowita, jak do tego doszło i czy  można to gdzie indziej powtórzyć?


Zaczęło się w 1992 r., krótko po tym, jak rozkręciliśmy wydawanie zina. Fani St. Pauli najpierw skontaktowali się z innym zinem, który miał mniej polityczny charakter, ale później nawiązali kontakt z nami i okazało się, że wiele nas łączy. Od podejścia do piłki nożnej i muzyki do antyfaszyzmu i poparcia dla irlandzkiej walki z angielskim okupantem. Teraz więź między fanami jest nie do rozerwania. Możemy się nie zgadzać w pewnych kwestiach dotyczących polityki, ale stanowcza postawa antyfaszystowska pozostaje naszym spoiwem. Tak samo jest w przypadku spraw społecznych, politycznych i futbolu. Cały czas też pozostajemy poza kontrolą piłkarskich baronów, mimo tego, że starają się  skomercjalizować naszą więź przez swoje umowy handlowe. Firma „Celtic” kompletnie nie rozumie więzi, które łączą TÁL i antyfaszystów z St. Pauli, więzi, których nie da się rozerwać. Mamy też bardzo dobre rozwijane przez lata kontakty z Herri Norte Taldea, bojowymi antyfaszystami z Athletic Bilbao. Pojechaliśmy tam w tym roku, by świętować 25-lecie ich działalności. Oni są konkretnymi fanami pochodzącymi ze środowisk robotniczych, o bojowym nastawieniu antyfaszystowskim, popierają walkę o niepodległość toczoną w Kraju Basków. [...]

Tego samego autora

Brak pasujących artykułów


Nie masz uprawnień, aby dodawać komentarze. Musisz się zarejestrować

Translate page

Belarusian Bulgarian Chinese (Simplified) Croatian Czech Danish Dutch English Estonian Finnish French German Greek Hungarian Icelandic Italian Japanese Korean Latvian Lithuanian Norwegian Portuguese Romanian Russian Serbian Spanish Swedish Ukrainian