Czyż nie dobija się koni? Zmęczonych życiem, chorych, bez szans na normalną przyszłość. Uśmiercenie to dla nich błogosławieństwo. Łaskę taką znał Sydney Pollack. Okazał ją zarówno bohaterom swojego wybitnego filmu, jak i widzom, którym dane było to dzieło zobaczyć.

Ile jest w stanie zrobić człowiek, by polepszyć swój byt? Czy są jakieś granice? W czasach kryzysu wszystko jest możliwe. Zmierzch prohibicji. Ludzie chwytają się każdego sposobu na zarobek. Każdy cent jest ważny. Organizowany jest maraton taneczny, na którym dziesiątki par walczą o ogromną jak na tamte czasy sumę 1500$. Kto najdłużej wytrzyma na parkiecie, ten zgarnia nagrodę. Obowiązuje kilka prostych zasad, krótkie przerwy na wypoczynek oraz dość częste posiłki. Główny bohater filmu przez przypadek trafia na konkurs, a że jedna z pięknych dam "traci" partnera, dość nieśmiało z tego korzysta. Zaczyna się swoisty danse macabre, który pokazuje nam wstrząsające obraz upadku społeczeństwa.