Polska edycja miesięcznika społeczno-politycznego Le Monde Diplomatique oraz Kolektyw Rozbrat zapraszają na spotkanie Uchodźcy – polityka, historia, aktualna sytuacja, działanie. Debata odbędzie się 23 października ( piątek) o godzinie 18:30 w Teatrze Polskim w Poznaniu.

Uchodźcy – polityka, historia, aktualna sytuacja, działanie.

Celem debaty jest wprowadzenie do problematyki związanej z bieżącą, a także przeszłą migracją do Europy. W trakcie dyskusji postawimy pytanie o genezę i geopolityczny kontekst aktualnego kryzysu uchodźczego, a także o rolę, jaką obecnie pełnią rządy europejskie oraz instytucje ONZ. Szczególnie interesować nas będzie to, na ile obecny kryzys można uznać za zjawisko wyjątkowe, a na ile stanowi on integralny element sprawowania władzy i podtrzymywania hierarchii społecznych, kulturowych i ekonomicznych, także w społeczeństwach, które chlubią się swoim demokratycznym charakterem. Aktualnym kontekstem będą tutaj relacje ze szlaku, którym uchodźcy przemierzają Bałkany. Na zakończenie zejdziemy na poziom lokalny – podejmując dyskusję na temat Poznania i tego co powinniśmy robić i jak działać.
Podczas spotkania odbędzie się również wystawa fotografii Attili Husejnowa z Serbii oraz Węgier, a także prezentacja wywiadów wideo z migrantami i migrantkami przeprowadzonych w ostatnich tygodniach na tymczasowym macedońsko-serbskim przejściu granicznym w Preszewie.

W dyskusji wezmą udział:

Przemysław Wielgosz – redaktor naczelny polskiej edycji Le Monde Diplomatique

Michał Grosz – współorganizator oddolnej pomocy na szlakach uchodźców. Ostatnie tygodnie spędził na kilku bałkańskich przejściach granicznych biorąc udział w akcjach solidarnościowych i pomocy interwencyjnej.

Monika Bobako – doktor filozofii, absolwentka UAM oraz Uniwersytetu Środkowoeuropejskiego w Budapeszcie. Adiunkt w Pracowni Pytań Granicznych UAM w Poznaniu. Autorka książki Demokracja wobec różnicy. Multikulturalizm i feminizm w perspektywie polityki uznania, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2010. Interesuje się problematyką globalnych nierówności, kwestiami rasy i rasizmu, w tym współczesnej islamofobii, oraz problemami świata postkolonialnego, szczególnie społeczeństw muzułmańskich. Zajmuje się także problematyką feministyczną, zwłaszcza w kontekście filozofii politycznej i socjologii wiedzy. Obecnie w ramach grantu Narodowego Centrum Nauki realizuje projekt badawczy „Współczesna humanistyka wobec problemu islamofobii w Europie”. Współpracuje z ośrodkami naukowymi w krajach Maghrebu.

Jacek Fenderson – członek kolektywu No Border. Współorganizator akcji solidarnościowych z migrantami i migrantkami w polskich ośrodkach detencyjnych.

Natalia Bloch – Natalia Bloch - Migrant Info Point w Poznaniu i Centrum Badań Migracyjnych UAM; zajmuje się antropologią mobilności, w tym uchodźstwa i migracji

Moderacja: Katarzyna Czarnota

Organizatorzy spotkania: Polska edycja miesięcznika społeczno-politycznego Le Monde Diplomatique, Kolektyw Rozbrat, Teatr Polski.

Kryzys uchodźczy, który objawił się na granicach Unii Europejskiej latem tego roku, trwa w rzeczywistości już od kilkunastu lat. Miliony ludzi szukają ratunku przed wojnami rozpętanymi przez USA i ich sojuszników w imię kontroli nad złożami ropy naftowej i strategicznych szlaków komunikacyjnych. Miliony innych migrantów od dziesięcioleci żyją w obozach, bez możliwości powrotu do swoich krajów, które padły ofiarą neokolonialnej polityki Zachodu. Krajobraz Bliskiego Wschodu od lat usiany jest obozami dla uchodźców, a wojna w Syrii sprawiła, że ich liczba gwałtownie wzrosła. Przez lata Europa nie chciała dostrzegać tej tragedii. Dziś niewielka cześć ofiar, także naszej agresji, dotarła do Europy przypominając nam o współodpowiedzialności klasy rządzącej państw członkowskich Unii Europejskiej za niekończące się cierpienia mieszkańców Syrii, Iraku, Palestyny czy Jemenu. Dopiero sięgając politycznych i ekonomicznych korzeni obecnej sytuacji będziemy w stanie zrozumieć co się dzieje i, co za tym idzie, działać skutecznie.

Gdy w 1999 roku, podczas wojny w Kosowie, do Macedonii uciekło około 200 tysięcy uchodźców, na granicy kosowsko-macedońskiej utworzono obozy przejściowe podobne do tych, które dzisiaj funkcjonują w Gevgeliji i w Tabanowcach. Jak twierdzi jeden z pracowników Macedońskiego Czerwonego Krzyża, wtedy obozy te były znacznie lepiej zaopatrzone. Nie brakowało wody, ani paczek żywieniowych, na posterunku byli lekarze, którzy dysponowali odpowiednią ilością leków i opatrunków. Dzisiaj brakuje wszystkiego. UNHCR zajmuje się głównie dostarczaniem koców i plandek ze swoim logo, dzięki czemu można odnieść wrażenie, że jest obecny wszędzie. Rządy państw tranzytowych oraz krajów należących do UE pomagają niemrawo. Przerodzeniu się obecnej sytuacji w poważny kryzys humanitarny zapobiegają samoorganizujący się wolontariusze, działający głównie dzięki nieoficjalnym donacjom. Uchodźcy wtłaczani są w niezrozumiałą machinę biurokratyczną na każdym etapie swojej podróży, ich swoboda poruszania się jest bardzo ograniczona przez co skazani są na pomoc z zewnątrz.

Na spotkaniu postaramy się dokładnie opowiedzieć o tym jak wygląda organizacja przeprawy uchodźców i migrantek z Turcji do Niemiec i innych krajów europejskich oraz zastanowimy się nad tym jakie mogą za tym stać polityczne przyczyny.