Wydarzenie z cyklu "Piątkowy wieczór w Kulawym Mule"

Kulawy Muł zaprasza na kameralny koncert na dwie gitary i głos: piosenki Georga Brassensa w wykonaniu duetu "Żetę że co".

Poza piosenkami będą też czytane teksty Brassensa.


(...)

Gdy w mundurach grupka gości
Chce w jakąś kłótnię znów się wdać,
Nikt nie ma cienia wątpliwości,
Że ich właśnie należy prać.
Nic więc dziwnego, że megiery
Również wpadły na pomysł ten
I "naprzód!" hurmeme zakrzyknęły
Jak w niejednej z bitewnych scen.

(...)

A komendanta tłumek dziki
Tak długo nie przestawał gnieść,
Aż mimowolnie wzniósł okrzyki:
" - Śmierć policji, anarchii cześć!"
Tymczasem baba jedna mściwa
Oogromnych udach jak pień,
Łeb gliny ściska w krzepkich dybach
Wśród błagalnych jęków i tchnień!

(...)

Gdy wproch i pył żandarmów starły,
Gdy slad oporu całkiem znikł,
Przekupek tłum, na znak pogardy,
Straszną zemstę wymyślił w mig.
I o mały włos, daje słowo,
Śmiech potworny by obiegł kraj -
By im ucięly to i owo,
Szczęściem chłopcy nie mieli jaj...

Georges Brassens w wieku 16 lat tworzył razem z kolegami zespół muzyczny, w którym grał na banjo. Pisał pierwsze piosenki, których melodie wykorzystał w późniejszej dojrzalszej twórczości. Od 1940 roku mieszkał w Paryżu. W 1943 roku otrzymał wezwanie „na roboty” do Niemiec. 8 marca 1943 wyjechał do Basdorf, małej miejscowości leżącej 20 km od Berlina, gdzie pracował przymusowo przez rok. Zdobył tam uznanie śpiewając swoje piosenki. W 1946 roku Brassens pisywał pod różnymi pseudonimami artykuły dla anarchistycznego dziennika „Le Libertaire”. W tym okresie tworzył jako poeta i autor piosenek (bez większych sukcesów).

Prawdziwa kariera rozpoczęła się, kiedy artysta miał 31 lat, po tym jak dzięki staraniom przyjaciół wystąpił w słynnym kabarecie prowadzonym na Montmartre przez Patachou. Patachou, sławna wówczas piosenkarka, najpierw sama wykonała kilka jego utworów, a następnie przedstawiła ich autora paryskiej publiczności. Wkrótce Brassens nagrał pierwszą płytę ze swoimi piosenkami oraz wyruszył na tournée wraz z Patachou i zespołem „Frères Jacques”. W 1967 roku otrzymał Grand Prix de Poésie Akademii Francuskiej, nagrodę będącą ukoronowaniem jego sukcesu literackiego.

Brassens zdobył popularność wykonując własne utwory. Komponował też muzykę do tekstów Verlaine’a, Villona, Hugo, Aragona i innych. Na estradzie aktywnie występował do marca 1977. Zmarł na raka w wieku 60 lat.

https://www.facebook.com/events/345462482488015/