w oparciu o teksty opublikowane w ostatnim numerze PrzeglÄ…du Anarchistycznego:

Silvii Federici - "Niestabilne zatrudnienie: perspektywa feministyczna"
Stevphena Shukaitisa - "Nikt nie wie, co może zbuntowane ciało"

Teksty prezentują tradycję autonomistycznego feminizmu z lat 70., który zapoczątkował dyskusje o możliwościach prowadzenia walki poza fabrykami, m.in. przez gospodynie domowe. Działaczki autonomistycznego feminizmu jako pierwsze dostrzegły, że praca reprodukcyjna, domowa i opiekuńcza nie odbywa się poza mechanizmami kapitalizmu - przeciwnie, poprzez reprodukowanie samego życia, kolejnych pokoleń pracowników, ma strategiczne znaczenie dla całej kapitalistycznej gospodarki. Będąc
całkowicie nieodpłatną, odbywa się bez ponoszenia żadnych bezpośrednich kosztów przez państwo czy rynek. Odcinały się jednak od emancypacji poprzez pracę zawodową kobiet, dążąc do walk, w których
stawką jest odmowa pracy. Pisały: "rozpoznając, że to co nazywamy 'reprodukcyjną siłą roboczą' jest sferą akumulacji, a tym samym sferą wyzysku, byłyśmy również w stanie postrzegać reprodukcję jako sferę walki i, co bardzo ważne, rozpocząć antykapitalistyczną walkę przeciwko pracy reprodukcyjnej".

Teksty odnoszą się również do współczesnych prób realizowania tych koncepcji. Chcemy podczas spotkania zastanowić się, w jaki sposób wykorzystywać narzędzia wypracowane przez autonomistyczne feministki w dzisiejszych realiach oraz podczas walk toczonych obecnie.