Agorafilia. Sztuka i demokracja w postkomunistycznej Europie
Wolnościowy Klub Dyskusyjny zaprasza na spotkanie z:
prof. Piotrem Piotrowskim
wokół jego nowej książki
Agorafilia Sztuka i demokracja w postkomunistycznej Europie
Chcemy porozmawiać o władzy w kulturze i sztuce we władzy i odpowiedzieć na pytania:
W jaki sposób artysta może działać dla dobra demokracji?
W jaki sposób artysta może prowadzić spor z władzą?
Jakie są różnice pomiędzy artysta "anarcho-krytykiem" a "artysta-obywatelem"?
W jaki sposób wyklucza sie sztukę krytyczną, zaangażowanie społeczne?
Na czym polega potencjał postawy anarcho-krytyczno-utopijnej?
W jaki sposób tematy podejmowane przez artystów wpływają na resztę społeczeństwa?
Jak przejawia sie agorafilia - w jaki sposób ogranicza sie działania społeczne artystów?
Jak obecnie przejawia sie postawa autonomii od polityki?
Czy strategia autonomii sztuki jest powszechna a jeżeli tak to jakie obecnie przybiera formy?
Jakie warunki musi spełniać działanie artystyczne aby było działaniem politycznym?
Spotkanie jest pierwszym z serii wykładów/warsztatów i jest próbą debaty nad sensem i kierunkiem współczesnej kultury
Piotr Piotrowski (ur. 1952) - profesor zwyczajny, od 1980 r. pracuje w Zakładzie Sztuki Nowoczesnej w Instytucie Historii Sztuki UAM. W latach 1999-2008 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii Sztuki UAM. Były dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie (2009-2010) oraz kurator Galerii Sztuki Współczesnej w Muzeum Narodowym w Poznaniu (1992-1997). W latach 1976-1978 był pracownikiem Instytutu Kulturoznawstwa UAM. Głównym obszarem badań jest społeczna i polityczna historia sztuki XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem Europy Środkowej i Wschodniej.
Członek wielu międzynarodowych towarzystw, instytucji badawczych oraz redakcji czasopism naukowych. Autor ok. 300 artykułów
publikowanych głównie w Europie i w USA oraz kilkunastu książek, między innymi dwóch poświęconych twórczości Stanisława Ignacego Witkiewicza (1985,
1989), "Artysta między rewolucją a reakcją" na temat uwikłań awangardy radzieckiej w rozwój systemu totalitarnego w ZSRR (1992), "Dekady", za którą
otrzymał Nagrodę im. Jerzego Stajudy (1993), nominowanych do Nagrody "Nike" w roku 2000 "Znaczeń modernizmu" oraz "Awangardy w cieniu Jałty. Sztuka w Europie Środkowo-Wschodniej, 1945-1989 "( 2005; wyd. brytyjskie: In the Shadow of Yalta. Art and the Avant-garde in Eastern Europe ), za którą z kolei w 2006 roku otrzymał m.in. Nagrodę Jana Długosza oraz Premiera RP, a także "Sztuka według polityki (Universitas, 2007). Laureat Nagrody im. Igora Zabla za wkład w badania kultury artystycznej Europy Środkowej (2010). Jego ostatnia książka, wydana w listopadzie ubiegłego roku, nosi tytuł "Agorafilia. Sztuka i demokracja w postkomunistycznej Europie".