Engish below

DZIEŃ 1-DAY 1 // DZIEŃ 2-DAY 2 // DZIEŃ 3-DAY 3 // DZIEŃ 4-DAY 4

SOBOTA, 7 LISTOPADA, OPÓR LOKATORSKI W EUROPIE WSCHODNIEJ

Jednym z ważniejszych zagadnień, które poruszane będą podczas konferencji jest problem zmian ustrojowych względem publicznych dóbr wspólnych. Kraje Środkowej i Wschodniej Europy w podobnym czasie doświadczyły transformacji, która wiązała się z prywatyzacją służby zdrowia, zredukowaniem stanowisk pracy czy ograniczeniami dostępu do lokali komunalnych. Sobotnia dyskusja poszerzona zostanie także o kwestie związane z polityką mieszkaniową względem uchodźców z Bliskiego Wschodu.
Prezentacje poszczególnych grup zogniskowane będą wokół tematów:

- regulacji nacjonalizacji i reprywatyzacji,
- rewitalizacji/gentryfikacji,
- roli funduszy UE
- strategiom i działaniom ruchów lokatorskich w odpowiedzi na kryzys mieszkaniowy i kryzys uchodźczy

9:30 – 10:30 RUMUNIA

Post-socjalistyczna polityka mieszkaniowa została ukształtowana przez zmianę pojęć „właściwego” mieszkania i „odpowiednich” warunków mieszkaniowych. Już pod koniec lat 60., w ramach różnych programów hipotecznych, socjalistyczne państwo zaczęło przekonywać ówczesną klasę średnią do prywatnego mieszkalnictwa kosztem innych modeli mieszkaniowych. Pierwsze rządy socjaldemokratyczne, które nastąpiły po rewolucji w 1989, szybko powróciły do tych pomysłów władz państwa socjalistycznego (prywatnego domu – własności). Większość państwowych zasobów lokalowych została wykupiona przez ludność Rumunii, a państwo zaniechało budowy jakichkolwiek domów. Bezpośrednią konsekwencją była degradacja mieszkalnictwa socjalnego – ograniczono je do starych domów, opuszczonych z czasów międzywojennych. Brak mieszkań dla osób niżej uposażonych i eksmitowanych, a także deregulacja na rynku mieszkaniowym (nieskorelowana z dochodami), powodują, że obecna sytuacja jest nie do zaakceptowanie nie tylko przez najbiedniejszych. Poza wąską klasą wyższą, większość Rumunów ma problemy z rynkiem wynajmu mieszkań.

10:30 – 11:00 Dyskusja

11:00 – 12:00 SERBIA

Aktualna polityka mieszkaniowa Serbii jest efektem zmian strukturalnych i rozpadu Jugosławii – zwłaszcza przejścia od własności społecznej do własności prywatnej. Prawo lokalowe uregulowano w 1992 (możliwość wykupu). Po okresie euforii sprywatyzowano 90% mieszkań, pieniądze trafiły zaś do kasy państwowej i przeznaczono je na wydatki związane z działaniami wojennymi. Przez lata ceny nieruchomości poszły w górę; mieszkania stały się pożądanym dobrem (towarem). Konsekwencją przekształceń był „nowy-stary” model - „każdy robi na siebie”. Kolejnymi problemami były: kwestia dotycząca trudności w utrzymaniu lokali przez ich dotychczasowych właścicieli, przeludnienie czy brak podstawowej infrastruktury (10% poziom bezdomności: ludzi, którzy żyją bez dachu nad głową, tymczasowo, w złych warunkach). Państwo, z jednej strony inwestuje środki w poprawę sytuacji ludzi o średnich dochodach, z drugiej – wybiórczo i niekonsekwentnie wspiera uboższych mieszkańców. Takie podejście zaowocowało eksmisjami Romów z koczowisk do osiedli kontenerowych na obrzeżach Belgradu. Szczególny problem stanowi dziś zagrożenie wyeksmitowania mieszkańców byłego mieszkalnictwa społecznego. Brakuje systemu wsparcia dla tych ludzi, których często nie stać na czynsz. W dzisiejszej Serbii problemy indywidualne nie są traktowane jako wspólne, co stanowi spore utrudnienie w walce o prawa lokatorskie.

12:00 – 12:30 Dyskusja

12:30 – 13:00  Przerwa kawowa

13:00 – 14:00 WĘGRY

Od lat 80. państwo węgierskie nie angażuje się w kwestie budownictwa. Po prywatyzacyjnym boomie mieszkaniowym lat 90., na fali kredytowego szaleństwa „sprzed kryzysu”, nadal podtrzymuje się przeświadczenie o konieczności posiadania własnego mieszkania. Mieszkalnictwo stanowi kwestię indywidualnych gospodarstw domowych.  Nieodłącznym elementem tego modelu są rosnące nierówności społeczne. Sektor wynajmu (prywatny i publiczny) jest ekstremalnie ograniczony, a jakość oferowanych lokali jest niezwykle niska. Instytucjonalne rozwiązania należą do rzadkości, co nieodłącznie prowadzi do pogłębiania problemu bezdomności. Głównym powodem eksmisji są niespłacone hipoteki i zaległości czynszowych

Przedstawimy działalność naszej grupy Miasto Jest Dla Wszystkich oraz aktualną sytuację na Węgrzech. To inicjatywa oddolna, zogniskowana wokół problemów bezdomności i biedy.

14:00 – 14:30 Dyskusja

14:30 – 15:30 Przerwa obiadowa

15:30 – 16:30 CZECHY

16:30 – 17:00 Dyskusja

17:00-18:00 POLSKA

Zgodnie z dostępnymi danymi tylko w latach 1995-2014 liczba oficjalnie wniesionych pozwów o opróżnienie lokalu (eksmisję) utrzymywała się na mniej więcej stałym poziomie, oscylując pomiędzy 30 a 40 tys. rocznie. Ponad 600 tys. pozwów znalazło się w polskich sądach od 1995 roku do dziś. Dotyczyło to przypuszczalnie około 1,8 miliona osób. Po wyroku, duża część lokatorów, wyprowadza się sama. Najbardziej oporni są wysiedlani przymusowo. W omawianym okresie komornicy wykonali ok 150 tys. eksmisji (przypuszczalnie ok. 400 tys. osób), z czego w początkowej fazie około 70% z nich była wykonywana bez przydziału do lokalu socjalnego. Po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego w 2003 r. dot. zakazu eksmisji na bruk, w dalszym ciągu około 40% wysiedleń było wykonywanych faktycznie na bruk, czyli do lokali tymczasowych: zdezelowanych hoteli robotniczych, starych baraków, opustoszałych magazynów. Liczba zatem wniesionych pozwów stanowi najbardziej użyteczne dane nt. wielkości tego zjawiska, gdyż same eksmisje, stanowią działanie ostateczne. Nieewidencjonowane są natomiast dane dotyczące ilości osób wysiedlonych z pominięciem prawa lokatorskiego. Proceder tzw. „czyszczenia kamienic” jest jednak zjawiskiem masowym dotykającym tysięcy rodzin w Polsce.

18:00 –  WYSTĄPIENIE MARGIT MAYER

Sobota po zakończeniu konferencji

NOISEZONE

Noisezone jest nowym awangardowym projektem jazzowym, który narodził się w Bazylei w Szwajcarii. To trzech muzyków: Sebastian Smolyn kiełznający burze dźwięków na swoim elektronicznym puzonie, jego brat Artur Smolyn atakujący szerokim spektrum elektronicznych, noisowych brzmień i Daniel Buess potęgujący muzykę uderzeniami perkusji. Gra tych trzech muzyków składa się na wybuchowa improwizacje. Poszukując własnego języka wyrazu, artyści penetrują szerokie przestrzenie muzyczne, co przybliża ich do granic muzyki samej w sobie. Ponieważ ich performance staje się aktem odkrywającym muzykę, każdy, kto zechce być jego świadkiem, zostanie całkowicie wystawiony na fizyczna i duchowa emanacje, która pozostanie w pamięci nawet długo po koncercie.

Artur Smolyn – elektronika
Sebastian Smolyn – puzon/elektronika
Daniel Buess – perkusja/elektronika

https://www.youtube.com/watch?v=jA8HMYqpKes
https://www.youtube.com/watch?v=jhF9rrpcOgw
https://www.youtube.com/watch?v=D99pmTkoyEo

SATURDAY, 7TH NOVEMBER - TENANTS' RESISTANCE IN EASTERN EUROPE

Among the most important subjects we wish to discuss during the conference are the issues of political transformation and their relation to common goods. Central and Eastern European countries were enduring the transformation onrush more or less concurrently and it included measures like: privatising the health services, reducing job placements and exacerbating accessibility of social housing. The discussion will include also analogous housing issues in regard to refugees from Middle East.

The subjects to be demonstrated are:
- private and national sector interdependence measures
- urban regeneration/gentrification
- EU funding functionality
- strategies and actions of tenants' movements in response to housing and refugee crises


09:30 – 10:30  ROMANIA.

Post-socialist housing policy has been determined by definitions of "appropriate" housing and "convenient" living conditions. At the dawn of sixties various mortgage programmes surfaced in behalf of socialist government encouraging middle class to private housing at the expense of other housing schemes. Right after the revolution in 1989 the first social democratic powers instantly rejuvenated the concept of a house as private property. Majority of community housing estates were bought off by Romanian citizens whereas the government  has forsaken the future construction of social accommodation units. In consequence affordable housing eroded - it was pretty much limited to old, abandoned houses from inter-war period. The shortage of flats for low-income population (including those previously evicted) as well as speculations on a housing market (with a notion on its incoherence with peoples' incomes) have produced circumstances that are absolutely insupportable     for the poor. Apart from small faction of Romanian society, its upper class, majority of population is sustaining troubles within their housing situation.


10:30 – 11:00  Discussion.


11:00 – 12:00  SERBIA.

Current housing policy in Serbia is an aftermath of breakup of Yugoslavia and forthcoming structural turnover - specifically in regards to transition from public domain to private property. Housing law (the buy-up scheme) was conceived in 1992.  A frenzy privatisation took off quickly,  90% of flats and houses were sold and the income has been allocated for military expenditure. During following years real estate prices were constantly rising, the flats turned out to be a desired commodity. The further consequences include: difficulties met by  current owners to perpetuate their ownership status, overcrowding, lack of basic infrastructure (homelessness level reached 10% - that is people without the roof over their heads or in temporary or dire conditions). The state continues to invest towards improvement of living conditions of above-minimum income part of population, meanwhile helping the poor on an overtly erratic basis. It resulted in the ousting of Roma community from wild camps to container settlements on the outskirts of Belgrade. The living conditions of inhabitants of ex-social housing programmes are particularly troubling. People who are not able to afford rent are under constant threat of eviction, with no systemic solution and no support. In today's Serbia there is no common understanding for individual's problem and that makes tenants' struggle undeniably demanding.


12:00 – 12:30  Discussion.


12:30 – 13:00  Coffee break.


13:00 – 14:00  HUNGARY.

Hungarian government is not getting engaged in construction of housing units since 1980s. After private housing boom in 1990s, in the wake of pre-crisis mortgage buying spree it is still believed one should own its house. Question of housing is a question of personal property. Such approach results in deepening social inequalities. Rent sub-market (both private and public) is highly limited and the quality of housing offered is exceptionally low. There is no institutionalised response thus homelessness is escalating. Currently the main reason for evictions are unpaid mortgage loans and rents.

We will report on activities of our group The City is for Everyone and we will portray current state of affairs in Hungary. We are grassroots initiative focusing on homelessness and poverty issues.

14:00 – 14:30 Discussion.


14:30 – 15:30 Dinner break.


15:30 – 16:30 CZECH REPUBLIC.


16:30 – 17:00 Discussion.

17:00 – 18:00 POLSKA,

According to available data the number of claims to recover the property (that is to evict the inhabitants) filed between 1995 and 2014 has steadily oscillated in 30 to 40 thousand range. Above 600 thousand of claims have been received by courts from 1995 until today. It has affected approximately 1,8 million persons. If the judgement is already passed large share of tenants move out on their own initiative - those resisting are evicted by force. In given period the bailiffs have undertaken 150 thousand evictions (approx. 400 thousand persons) whereas in the primary phase 70% of the evicted were not assigned to social accommodation. Following Constitutional Tribunal judicial decision banning evictions onto the street still circa 40% were de facto onto the street, in as much as people were assigned temporary accommodation: dilapidated workers' hotels, old barracks, abandoned warehouses. Therefore it is the number of claims filed being the most convenient source of data on scale of this phenomenon. Nonetheless there is no record whatsoever regarding the quantity of persons evicted with omission of housing law. So called "house cleansing" is happening en masse, affecting thousands of families in Poland.

18:00 –  SPEECH BY MARGIT MAYER.